انگشتر امرالدکات کد 523.5

انگشتر امرالدکات کد ۵۲۳.۵

این انگشتر ظریف و شیک، نمادی از ترکیب هوشمندانه دو تراش محبوب الماس است. در ساخت این اثر از ۳۸ عدد الماس با تراش برلیان به وزن کلی ۰/۳۵ قیراط استفاده شده است. همچنین برای برجسته‌تر کردن زیبایی آن، ۵ عدد الماس با تراش امرالدکات (تراش زمردی) به وزن ۰/۵۳ قیراط به کار رفته است.

مشخصات فنی:

• وزن طلا: ۳/۸۴ گرم

• وزن الماس: ۰/۸۸ قیراط

• نوع سنگ: ندارد

• وزن سنگ: ندارد

• عیار: ۱۸

توضیحات تکمیلی درباره الماس و تراش‌ها

الماس: این ماده معدنی ارزشمند از کربن خالص تشکیل شده و سخت‌ترین ماده طبیعی در جهان شناخته می‌شود. الماس پس از استخراج از معادن، توسط افراد ماهر و زبردست تراش داده می‌شود. سختی فوق‌العاده بالای این کانی به گونه‌ای است که تنها توسط یک الماس دیگر قابل خراش دادن است. از ویژگی‌های بارز الماس می‌توان به درخشندگی بی‌نظیر و قابلیت شکست نور و بازتاب رنگین‌کمانی آن اشاره کرد که ارزش آن را به عنوان یک سنگ قیمتی دوچندان می‌کند.

تراش برلیان: این واژه که ریشه فرانسوی دارد، به نوعی خاص از تراش سنگ الماس گفته می‌شود که به «تراش سوئیسی» نیز معروف است. هدف اصلی در تراش برلیان، به حداکثر رساندن جلوه‌های بصری سنگ است. به این صورت که زوایا و نوع برش طوری تنظیم می‌شوند که نور وارد شده با صفحات بیشتری برخورد کرده و درخشش خیره‌کننده‌ای ایجاد کند. دانشمندان آمریکایی و بلژیکی همواره در تلاشند تا استانداردهای جدیدی برای بهبود این تراش ارائه دهند. تراش برلیان از سه بخش اصلی تشکیل شده است: ۱. Crown (تاج): بخش بالایی ۲. Gridle (کمر): جداکننده بخش بالا و پایین ۳. Pavilion (پایه): بخش پایینی

این بخش‌ها شامل وجوه مختلفی مثلثی، لوزی و کایت‌شکل هستند که در مجموع ۵۸ وجه (Facet) را ایجاد می‌کنند. در انتهای برلیان نیز وجهی به نام Culet برای محافظت از سنگ در برابر ضربه قرار می‌گیرد. اگر این وجه حذف شود و انتهای سنگ کاملاً تیز باشد، به آن Full Cut گفته می‌شود که در این صورت برلیان ۵۷ وجهی خواهد داشت.

تراش امرالد (تراش زمردی): این تراش یکی از قدیمی‌ترین اشکال برش الماس است که ریشه آن به تراش Table Cut در دهه ۱۵۰۰ میلادی بازمی‌گردد. گوهرتراشان ابتدا این شکل را برای سنگ‌های زمرد ایجاد کردند، زیرا این نوع تراش فشار را در طول فرآیند کار کاهش می‌دهد و از لب‌پر شدن جلوگیری می‌کند. الماس‌تراشان به سرعت متوجه جذابیت این شکل شدند و آن را بر روی الماس‌ها نیز پیاده‌سازی کردند. اصطلاح «تراش زمردی» از دهه ۱۹۲۰ با ظهور هنر دکو و توجه به خطوط تمیز و تقارن، محبوبیت زیادی پیدا کرد. الماس‌های تراش امرالد معمولاً طرحی مستطیلی دارند و برش‌های پله‌ای با وجوه خطی مستقیم (Facet) هستند. این سنگ‌ها دارای «گوشه‌های بسته شده» هستند که به آن‌ها ظاهری کلاسیک و متمایز می‌بخشد و امروزه یکی از محبوب‌ترین انتخاب‌ها برای حلقه‌های نامزدی و جواهرات نفیس محسوب می‌شوند.